روضه های شام
لعنت به این شام/ همش کتک خوردیم مدام/ ببخش این لکنت کلام...
من من من ... فقط بابامو میخوام از خدا
لعنت به این شام/ لعنت به هر چی چشم بد/ لعنت به کینه و حسد...
لعنت به هر نامردی که عمه ام رو زد ...
چشماشو دوخته دشمن به ناموس خدا/ چی میکشه عمه ما ...
سنگ میخوره از لا به لای نیزه ها...!
موی تو سوخته!/ لعنت به خولی و تنور/ می بوسمت از راه دور...
لعنت به زجر! که منو رو خاک کشونده بود....!
دلم میگیره از این شلوغی ای پدر!/ رباب حزین و خون جگر....
بیا ما رو ببر از بین نامحرما......!
امــان زشــام ، ختــم کلام
یک شهر به ما سنگ میزدند از روی بام
درد و بـــلا ، هی نـاروا
به خـــدا صد رحمت بابا به کــربــــــــلا
همـــه حسود ، همه حسود ، رحمی نبود
چی بگــــــم از رســـــم محلــــــه یـهـــــــــــــود
مردا بزرگـــــــ ، دســــتـــــا بـــزرگــــــــ
صـورت من کوچیــــکــــــ و انگشتـــــــا بزرگــــــ
تـار شــد چشام ، قـطـع شــد صـــدام
تــکــرار میشـــد مدینــــــه تو کــوچــــــه شــــــــــام
پــرم شکست ، ســرم شکست
زیــر لــگد اعضـــای پیــــکـــــــرم شکست
آتش و دود ، تنـــــم کبـــــود
نـگم که چه بی حرمتــــــایـی شده بـــــــود
بــــزم شــراب ، شدیــــــم عــذاب
چـــی بگـــــم از قضــیــــــه کشــف حجـــــــاب
تــو ازدحـــــام ، مــلاء عـــام
یکـــی جسارت کرد و گفت کنیــــــــز میخـــوایـــــم
غــــم بـــود و درد ، عــرق ســــرد
یـــــــه بــــــــی حیــــــــــــا سکیـــــنــــــه رو .....