امام صادق(ع): ای مفضل ! حال از گریه ی کودکان و فایده ی آن هم آگاه باش.

بدان که در مغز کودکان رطوبتی وجود دارد که اگر این رطوبت در مغز کودک بماند، او دچار بیماری های گوناگون و سختی میشود. مانند: نابینایی چشم ، که به واسطه ی گریه ، آن رطوبت از سر کودکان سرازیر شده و بیرون می آید و به همین وسیله سلامتی چشم او را فراهم میکند.

پدر و مادر از این راز پنهان آگاهی ندارند و نمیگذارند تا کودک از گریه کردن بهره مند شود.

خود را به سختی می اندازند و تلاش میکنند که او را ساکت کنند و با فراهم کردن خواسته های کودک ، او را آرام میکنند ، ولی نمیدانند که گریه کردن به نفع اوست و سرانجام خوبی در پی این گریه است.

پس چه منفعت هایی که در اشیاء پنهان است که معتقدان به بی تدبیری در کار این عالم ، از آن غافل هستند. به راستی اگر میدانستند ، هرگز هیچ چیزی را بی فایده و بدون ثمر نمی پنداشتند ، زیرا آنان از اسباب و علل ناآگاهند. و در حقیقت هر چه را که منکران نمیدانند ، عارفان در این عالم می بینند.

چه بسیار چیزهایی هست که ، دانش اندک انسانها از آن ناآگاه و خالق آفرینش با دانش و علم بی پایانش ، از آن آگاه و به آن احاطه دارد.

آب دهان کودک، آبی که از دهان کودک جاری میشود، رطوبتی است که اگر در بدن طفل بماند ، آثار زیان باری را برجای خواهد گذاشت. مثل کسی که رطوبت بر او غلبه کرده و او را به مرز دیوانگی رسانده و دیگر اینکه موجب میشود که شخص ، دچار کم عقلی ، کودنی و حتی بیماری فلج و لقوه گردد.

خداوند تبارک و تعالی این چنین تدبیر نموده که این رطوبت در دوران کودکی از دهان بیرون آید تا طفل در بزرگسالی از سلامت تن برخوردار گردد.

بدین ترتیب ، پروردگار به بندگانش ، در آنچه را که جاهل هستند منت نهاده و تفضل فرموده است.

اگر بندگان از عطای نعمتهای بی شمار خداوند آگاه بودند ، هرگز به وادی معصیت و لغزش و سرپیچی از فرمان الهی پا نمیگذاشتند. پاک و منزه است خدایی که نعمتهای او بر مستحقان و دیگر مخلوقاتش بزرگ است و چه والاتر است از آنچه را که باطل پنداران به زبان می آورند.