روزانه هزاران انسان به دنیا می‌آیند...اما انسانیت در حال انقراض است!

آدم‌ها زندگی می‌کنند… انسان‌ها زیبا زندگی می‌کنند!

آدم‌ها می‌شنوند… انسان‌ها گوش می‌دهند!

آدم‌ها می‌بینند… انسان‌ها عاشقانه نگاه می‌کنند!

آدم‌ها در فکر خودشان هستند… انسان‌ها به دیگران هم فکر می‌کنند!

آدم‌ها می‌خواهند شاد باشند… انسان‌ها می‌خواهند شاد کنند!

آدم‌ها،اسم اشرف مخلوقات را دارند… انسان‌ها اعمال اشرف مخلوقات را انجام می‌دهند!

آدم‌ها انتخاب کرده‌اند که آدم بمانند… انسان‌ها تغییر کردن را پذیرفته‌اند، تا انسان شدند!

آدم‌ها می‌توانند انسان شوند… انسان‌ها در ابتدا آدم بودند!

آدم‌ها… انسان‌ها…

آدم‌ها آدم‌اند… انسان‌ها انسان!

اما…آدم‌ها و انسان‌ها هر دو انتخاب دارند…

اینکه آدم باشند یا انسان، انتخاب با خودشان است.


اینقدر دنبال قیافه های بزک شده نباشیم!
 
اینقدر نگیم اگه خوشگله لایکش کن!
 
اینقدر نگیم به خوشگلیش از 1 تا 10 چند میگی!
 
اینقدر نگیم به رنگ لاکش چه نمره ای میدی!
 
اینقدر نگیم بکوب لایکو به افتخار رنگ رژ لبش!

اونم چهره هایی که با کلی وسایل آرایش و عمل این شکلی شده!

کمی انسان باشیم!!!
 
کمی دنبال نگاه های معصوم و پاک باشیم
 
کمی دنبال دست ها و صورت های خسته و رنج کشیده باشیم
 
کمی هم دنبال حرف های ساده باشیم...

نگذاریم ابزار و وسایل ارتباطی مثل فیس بوک، به ابزار برچیدگی مهر و عاطفه تبدیل شود بیایید بجای سوق دادن نگاه ها و ذهن یکدیگر به سمت های نامشخص و هرز، دلهای یکدیگر را به سمت مهربانی، صداقت، سادگی و تمام خوبی هایی که باید به آنها برسیم آشنا کنیم!
 
برای یکدیگر از انسانیت بگیم، از صداقت بگیم، از معصومیت از گذشت ها از یکدلی ها، از احترام به یکدیگر، از مهربانی دیگران، از همه خوبی ها، از خداوند و الوهیت بگیم... ما انسان هستیم و باید اصالت انسان بودنمان را حفظ کنیم و بدانیم که با رسیدن به خوبی هاست که به تکامل خواهیم رسید در غیر اینصورت زیستن ما بیهوده خواهد بود...